મિલન..... તારી યાદો સાથેનું


તારી આંખોની ઊંડાઇમાં હું ડૂબકી તો લગાવી આવ્યો,
પણ તારી એ નજર ઝૂકાવાની અદા હું નથી ભૂલી શક્યો....

તારી સુંદરતાના આકાશમાં હું મન મૂકીને વિહરી તો આવ્યો,
પણ એ સુંદરતાની આ દિલ પર થયેલી અસર હું નથી ભૂલી શકયો...

તારી સંગના એ સુંદર ક્ષણમાં હું આનંદમગ્ન તો થઇ આવ્યો,
પણ એ આનંદને ફરી અને ફરી પામવાની ઝંખના હું નથી ભૂલી શકયો...

તારી દરેક ધડકન સાથે હું મારા શ્ર્વાસનો સુમેળ તો સાધી આવ્યો,
પણ તારી ધડકન વગર શ્ર્વાસ નહીં લેવાની જીદ હું નથી ભૂલી શકયો...

તારા એ સ્પર્શના અહેસાસમાં હું સ્વર્ગની અનુભૂતિ તો કરી આવ્યો,
પણ એ સ્પર્શ વખતે તને જ સાત જન્મો સુધી મેળવવાની કરેલી પ્રાર્થના હું નથી ભૂલી શકયો...

નાના બાળક જેવા તારા નિર્દોષ પ્રેમને પામવા જેટલો નસીબદાર તો હું બની શક્યો,
પણ તારા પ્રેમ થકી આપણી આત્માનો થયેલો સંગમ હું નથી ભૂલી શકયો....

એક અધૂરી ઇચ્છા...

ઇચ્છુ છું એ બેવફાની બરબાદી પણ થતી નથી બરબાદી,
થઇ પરેશાન ખુદાને પૂછયું કે કેમ થતી નથી બરબાદી....

ખુદાએ આપ્યુ સ્મિત અને કહયું ઓ મીત......

હતી તારી સાથે એ જ્યારે, તે જ માંગી હતી મબલખ દુઆઓ ત્યારે;
"કે દરેક શ્ર્વાસે એ રહે આબાદ, ખુશીઓના ફૂલો ખીલી જિંદગી બને એની બાગ"

સાચા દિલની દુઆ વ્યર્થ જતી નથી,
અને કદાચ એટલે જ આજે એ બરબાદ થતી નથી.

એ બે ઘડી તારી સાથેની.....

ખબર નથી એને બે પળોના સંગાથમાં શું આપી ગઈ છે અમને;
હ્ર્દયનાં દરેક ખુણામાં અનોખી સંવેદનાનો સન્ચાર જગાવી ગઈ છે અમને,

લાગણીઓના આવેશમાં જાણે કે આકાશને આંબી ગયો છું;
વર્ષોથી હતી જેની તમ્મના, એ મંઝીલને પામી ગયો છું;
જાણે કે સંસાર ની દરેક ખુશી નો સાર જાણી ગયો છું;
અજાણતાં જ આજે તો ક્ષિતીજને પણ સ્પર્શિને આવી ગયો છું,

છે સફર જ એટલી ખૂબસુરત કે હવે તો આ સફર જ મંઝીલ લાગે છે;
અને જો સફરમાં હોય એવો હમસફર તો મંઝીલ પણ અર્થહીન લાગે છે,
વસંતરુતુનાં પુષ્પોથી આંખુ કુદરત મહેક્તું લાગે છે;
શું કહું વધુ.. .હવે તો એના જ શ્વાસે આમારું હ્ર્દય ધબક્તું લાગે છે,

નથી કોઇ ખેવના એને પામવા માટે;
બે પળોનો એનો સાથ જ પુરતો હતો આખી જિંદગીનું સંભારણું બનવા માટે,
દિલ થી છું એનો ક્રૂત્ગ્ની અમારા આવા હસીન મીલન માટે;
ખુદા ને પણ દાદ આપવી ઘટે એમના આવા સુંદર સર્જન માટે.

ભીની સુંદરતા...

વરસાદના કોમળ બુંદો થકી ચોતરફ ધરતી આજે મહેકી ઉઠી,
કદી નહિં સાંભળેલી કોઈ ધૂનની સરગમ મનમાં ગુંજી ઉઠી....

આ દિલના ખાલીપામાં કોઇ હમસફરને પામવાની ખેવના થઇ ઉઠી
સૂમસામ માર્ગ પર એનો હાથ પકડી મંઝિલ વગરની સફર પર બસ ચાલ્યા કરવાની ઇચ્છા થઇ ઉઠી...

એ સુંદર સફરમાં ભીંજાતા-ભીંજાતા એવી ઝંખના થઇ ઉઠી,
એ હમસફરની ભીની સુંદરતાને સદાકાળ સુધી નિહાળતો જ રહું એવી તમન્ના થઇ ઉઠી...

વરસાદની આ સુંદર સાજિશને હું તો ના સમજી શકયો,
એ બે ઘડી વરસીને જતો રહ્યો પણ હું વિચારોના વૃંદાવનમાં ખોવાઇ ચૂક્યો....

મૌન વાતચીત....આપણી વચ્ચેની

તમે જ તમે રહો છો આજકાલ સ્મૂર્તિમાં કંડરાયેલા;
જીવનની દરેક ક્ષણમાં છો અદભૂત રીતે વણાયેલા

વરસાદની બુંદોના માદક સ્પર્શથી પણ તમારો સ્પર્શ અનુભવાય છે;
સુસવાટ મારતા ઠંડા પવનમાં પણ અજાણતાં જ તમારી યાદોમા ખોવાઇ જવાય છે,

વહેલી સવાર નાં સુરજ માં પણ તમારો ચહેરો દેખાય જાય છે;
આજકાલ તો પક્ષીઓ ના કલરવમાં પણ મધુર સંગીત સંભળાય છે,

કયારેક ચંદ્રને મન ભરીને નીરખી લઉ છું;
એને ક્યાં ખબર છે એમાં તમારુ પ્રતિબિંબ જોઇ લઉં છું,

દરેક ખુશીની પળોમાં તમે અચુક યાદ આવો છો;
તમે પણ કમાલ છો, ચૂપ રહીને જ આપણો સંબંધ નિભાવો છો,

કેમ થતું હશે આવું એનુ કારણ શોધવા મથુ છુ;
પણ એ શોધમાં વધું ને વધું ગુંચવાયેલો રહુ છુ,

છોડ ને દોસ્ત કેમ ખુશ રહું છુ એનુ કારણ કાઈ શોધાતું હશે??
છે મામલો દિલ નો, તો એમા મગજથી કામ લેવાતુ હશે??

કોલેજનો છેલ્લો દિવસ...


જેનુ સપનુ માત્ર આવતા જ મન ચોંકી જતુ હતુ; વિચાર માત્રથી હદય છલકાઈ જતુ હતુ,
એ વસમી વિદાયનો દિવસ આખરે આવી જ ગયો; જેનાથી દિલ હંમેશા દૂર ભાગવા મથતુ હતુ....

થાય છે શું મેળવીશ અહીંથી બહાર નીકળીને સ્વારથી દુનિયામાં,
જયાં નિસ્વાથૅ દોસ્તોની સંગાથમાં નાવ દોડાવી હતી તોફાની દરિયામાં...

લાગે છે એક જ ક્ષણમાં બધું છીનવાઈ રહયું છે,
જાણે કે સમયે પણ કોઈ છૂપું કારસ્તાન રચ્યું છે.....

એક-એક પળ યાદ કરતા થાય છે, શું હસીન હતા આ દિવસો,
હસતા-રડતા ઠોકરો ખાતાં-છતાં કઈક શીખતા પસાર થયા આ દિવસો....

ખૂબ યાદ આવશે.....
આ ક્લાસરૂમ, આ દિવાલો, આ શિક્ષકો અને કોરા એક્ઝામ પેપર,
કેન્ટીનની ચા,દોસ્તોની ખેંચાઈ અને ચાલુ ક્લાસે લખેલા લવ લેટર...

કોણ જાણે કેમ પણ આજે મોટા થવું ખરેખર એક સજા લાગે છે,
થોભી જાને સમય અહીં જ, મારી કોઈ ટ્રેન કાયમ માટે છૂટતી લાગે છે....

ACઓફિસમાં પણ ખૂબ યાદ આવશે આ યારો અને કોલેજની મહેફિલના દિન,
ત્યાં પણ Proxy લગાવા આવજોને યારો..
એ જ બહાને કદાચ ફરી ભેગા મળી યાદ કરશું આ દિવસો હસીન....

ક્રુતજ્ઞી છું આ કોલેજનો અને એનાં દરેક હમસફરનો જેમની આટલી અઘરી વિદાય છે,
તમારા લીધે જ આજે ખુશીનાં પળો પણ યાદ કરતા આંખો ભીંજાય જાય છે....

ચાલોને યારો એક વાર ભેટી લઇએ;
એક જ પળમાં આ વર્ષોની ખુશીને બાથમાં ભરી લઈએ;
કોણ જાણે કાલે ક્યાં હોઈશું....
મન ભરીને આજે જ જિંદગીને માણી લઇએ.